Σάββατο, 28 Ιουλίου 2018

ΚΩΣΤΗΣ Ν. ΖΕΡΒΑΚΗΣ: Στο περιβόλι τ’ Ουρανού, ο Μάνος, έχει κερδίσει ήδη μια θέση, εκεί που, μόνο οι καταξιωμένοι εργάτες του πνεύματος, αναπαύονται. Αθάνατος…

ΜΑΝΟΥΚΟΣ ΜΑΡΟΥΚΛΗΣ
Με το προσωνύμιο «Μανούκος» καθιερώθηκε, ο Εμμανουήλ Ιωάννου Μαρουκλής. Της δικολογιάς μου Κλάδος ο Μανούκος. Από της Μυρσίνης, των Θαλασσινών το γένος. Η προγιαγιά του, η Μαρουκλήνα και ο προπάππος μου, Νικόλαος Θαλασσινός, κυοφορήθηκαν επί εννεάμηνον εν τη αυτή γαστέρα.
Στο γιορτάσι, του αγίου Παντελεήμονα, μίσεψε ο Μανούκος. Ο ιαματικός άγιος, έδρασε ως ρομφαιοφόρος Ταξιάρχης του Ουρανού. Ίαμα κι ο θάνατος του αβάσταχτου πόνου.
Κάθε φορά που τον συναντούσα στο δρόμο και τον ρωτούσα, τι κάνεις Μάνο, μου απαντούσε «όλο καλά λέω» ώσπου, κάποια κακιά ώρα, το αισιόδοξο αυτό χαίρε, μετατράπηκε στα τραγικά αδιέξοδα του.
Γιος του καλλιτέχνη ξυλουργού Γιάννη Μαρουκλή, κληρονόμησε την καλλιτεχνική φλέβα του πατέρα του. Εκτός απ’ αυτή την πατρώα κληρονομιά, ο Μανούκος, είχε κι ένα έμφυτο καλλιτεχνικό ταλέντο, αυτό της επί σκηνής δράσης και δημιουργίας. Υπήρξε επί πολλά χρόνια, ο στυλοβάτης των δρώμενων του Μανώλη Μιαουδάκη. Απαράμιλλες οι μιμήσεις του στους Κασιώτικους διάλογους. Ο θεατρόφιλος κόσμος της πόλης μας, τον αγάπησε και πάντα τον χειροκροτούσε με θέρμη. Στο χώρο του τοπικού ερασιτεχνικού θεάτρου, αφήνει αξιόλογο έργο αλλά και δυσαναπλήρωτο κενό. 

Στο περιβόλι τ’ Ουρανού, ο Μάνος, έχει κερδίσει ήδη μια θέση, εκεί που, μόνο οι καταξιωμένοι εργάτες του πνεύματος, αναπαύονται. Αθάνατος…

ΚΩΣΤΗΣ Ν. ΖΕΡΒΑΚΗΣ


Κωστής Ζερβάκης




Manolis Syllignakis: Καλό ταξίδι φίλε μου Μανόλη.....Μανουκο.....
Καλό παράδεισο να έχεις.......
Έτσι ήθελα......να σε θυμάμαι πάντα με της παρέες μας με τα αστεία μας τα θέατρα μας και πάντα το καλό σου λογο........
Τα θερμά μου συλλυπητήρια στην οικογένεια σου!!!!

Anna AtzolidakiΚαλό ταξίδι....προς τον παράδεισο.....Αγαπημένε Μανούκο... Η γωνίτσα σου θα είναι άδεια.. εκεί στο παρασκήνιο στην Καζαρμα....


Νικος Κοζυρακης: Ειναι μερικες φορες που η απωλεια δημιουργει μια διαχυτη θλιψη.Ειναι μερικες φορες που νοιωθεις οτι χανεις ενα κομματι του εαυτου σου,της οικογενειας σου,της γειτονιας σου,της πολης σου.Και εναι η θλιψη αναλογη της χαρας και της ευθυμιας που σου προκαλουσε η εν ζωη φυσικη παρουσια του απωλεσθεντος.Καλο ταξιδι Μανουκο!!!!!!