Χθες δεύτερη μέρα στην κεντρική Αγγλία. Φιλοξενούμαι στην οικογένεια της Sonia Swet όπου έχουμε αποκτήσει μια σχέση φιλίας εδώ και 8 χρόνια όταν αγόρασε ελαιώνα. δίπλα από μας.
Χθες Κυριακή επισκευθήκαμε μια λαική αγορά και ένα σούπερ Μάρκετ. Τιμές σχεδόν ίδιες. Αγοράσαμε σπανάκι και φέτα ελληνική. Φτιάξαμε μαζί μια σπανακόπιτα με φύλλο φυσικά χειροποίητο. Ο γιος της δυομισυ χρονών ξετρελάθηκε και έφαγε ένα ολόκληρο κομμάτι. Τον έμαθε και είπε στα ελληνικά σπανακόπιτα. Οι γονείς και τα αδέρφια της ξέρουν ήδη την αξία του στειακού ελαιόλαδου, αφού εδώ και 8 χρόνια το γεύονται και μάλιστα η μητέρα της είπε ότι από τότε έχει ρίξει τη χοληστερίνη. Μου κάνει εντύπωση που θέλουν να χρησιμοποιούν τις ελληνικές λέξεις που ξέρουν, και επίσης μαθήματα μυθολογίας είχαμε χθες στο πρωινό. Ξέρουν τα πάντα, κι αυτό γιατί τα έχουν διδαχτεί, εδώ στο εξωτερικό. Η κωμόπολη, με παλιά κτίρια και σπίτια στην ίδια αρχιτεκτονική, χτισμένα με κόκκινα τούβλα, ξύλο και πέτρα μοιάζει σαν σε άλλη εποχή. Μεγάλη πεδινή έκταση με καταπράσινα λιβάδια που βόσκουν αγελάδες ή πρόβατα, πολύ πράσινο, αρκετή υγρασία, λίγος ήλιος και συχνή βροχή. Κρύο δεν έχει ακόμη πολύ...αυτά από ένα άλλον τόπο. Το δύσκολο είναι η γλώσσα, που ελάχιστα ως μέτρα κατανοώ! ...κι η εμπειρία αυτού του ταξιδΙού που θα έχω μέχρι τέλος τα ανταμείβει πιστεύω όλα!
ΚΑΛΗ ΕΒΔΟΜΑΔΑ!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου