Φίλε μου, καλώς όρισες στο σπίτι μου. Εδώ που ήρθες δεν θα σε πειράξει κανείς. Η παρουσία σου σημαίνει καλοτυχία στον χώρο μου και ελπίζω να μαζευτείτε και άλλοι. Για πολλά χρόνια η απουσία σας, στάθηκε αφορμή για να γεμίσει ο τόπος ποντίκια και αρουραίους. Φέτος οφείλω να ομολογήσω ότι ο πληθυσμός τους έχει μειωθεί δραστικά και πιθανόν αυτό να οφείλεται σε εσένα μικρέ μου φίλε. Καλώς όρισες λοιπόν!!!
Αγιόφιδο
Το αγιόφιδο (επιστ. Telescopus fallax) ή ξυλόδρωπις είναι το μοναδικό φίδι στην Κρήτη που έχει δηλητήριο. Ωστόσο, είναι πολύ ασθενές για τον άνθρωπο και εκκρίνεται στο πίσω μέρος του στόματος του, καθιστώντας το ουσιαστικά ακίνδυνο. Το φίδι τρέφεται με σαύρες και το δηλητήριο του χρησιμοποιείται για να τις χαλαρώνει.
Το αγιόφιδο, σε εξαίρεση με τα άλλα φίδια της Κρήτης, κυνηγά τη νύχτα, όταν οι σαύρες είναι νυσταλέες και αργές. Γι’αυτό το λόγο, η συνάντηση με αγιόφιδο είναι σπάνια. Τα μάτια μοιάζουν με της γάτας, γι’αυτό σε μερικά μέρη της Ελλάδας το ονομάζουν και γατόφιδο.
Τα θηλυκά γεννούν 5-9 αυγά τα οποία εκκολάπτονται συνήθως στα μέσα Αυγούστου. Συνήθως "σφυρίζει" αν πιαστεί και προσποιείται πως θα επιτεθεί, εξαιρετικά σπάνια όμως θα δαγκώσει.
Το αγιόφιδο στην Κεφαλονιά χρησιμοποιείται σε θρησκευτικές παραδόσεις με αρχαίες ρίζες, όταν αρκετά φίδια μεταφέρονται από ντόπιους στην εκκλησία της Παναγίας της Λαγκουβάρδας. Ο Ναός είναι γνωστός και ως Παναγία με τα Φιδάκια, γιατί σύμφωνα με την παράδοση, όταν οι μοναχές απειλήθηκαν από τους Τούρκους, προσευχήθηκαν στην Παναγία. Τότε με θαυματουργό τρόπο εμφανίστηκαν φίδια από παντού και περικύκλωσαν το μοναστήρι, τρέποντας τους Τούρκους σε φυγή. Έτσι, κάθε χρόνο μεταξύ 6 και 16 Αυγούστου, τα μικρά φιδάκια με το σταυρό στο κεφάλι εμφανίζονται (λένε τυχαία) ανάμεσα στα βράχια του καμπαναριού. Τα φιδάκια αυτά πιστεύεται ότι φέρουν καλοτυχία και η μη εμφάνισή τους εκλαμβάνεται ως κακός οιωνός. Χαρακτηριστικό είναι ότι τα φίδια δεν εμφανίστηκαν το 1940 και το 1953, οπότε και έγινε ο Β Παγκόσμιος πόλεμος και ο μεγάλος σεισμός.
Το φίδι φαίνεται ότι αποτέλεσε σημαντικό λατρευτικό στοιχείο στην Μινωϊκή περίοδο. Αποκαλυπτικό είναι το αγαλματίδιο της θεά της γονιμότητας, γνωστή ως Θεά των Όφεων, η οποία κρατάει στα χέρια της δύο φίδια και εκτίθεται στο αρχαιολογικό μουσείο Ηρακλείου. Φίδια χρησιμοποιούνταν δε, στην θεραπεία ασθενειών, απ’όπου προέρχεται και το σύμβολο του Ασκληπιού που διατηρείται στην Ιατρική μέχρι και σήμερα.
Επίσης, όταν κάποτε ο Ηρακλής έφτασε στην Κρήτη για τον άθλο του Ταύρου της Κρήτης, θέλησε να αποδώσει τιμή στην γενέτειρα του Δία (δηλαδή το νησί). Έτσι, καθάρισε το νησί από όλα τα βλαβερά ζώα. Με αυτή την όμορφη ιστορία εξηγούσαν οι αρχαίοι γιατί η Κρήτη δεν έχει κανένα είδος βλαβερού ζώου, ανάμεσα τους και τα ιοβόλα φίδια.
Πράγματι τα φίδια που θα μπορούσε να συναντήσει κανείς στην Κρήτη είναι η δενδρογαλιά, το λιμνόφιδο, το αγιόφιδο και το σπιτόφιδο, όλα ακίνδυνα. Μόνον το αγιόφιδο έχει δηλητήριο, αλλά πολύ ασθενές και ουσιαστικά ακίνδυνο.
Πηγές πληροφοριών: Διαδίκτυο
Αγιόφιδο
Το αγιόφιδο (επιστ. Telescopus fallax) ή ξυλόδρωπις είναι το μοναδικό φίδι στην Κρήτη που έχει δηλητήριο. Ωστόσο, είναι πολύ ασθενές για τον άνθρωπο και εκκρίνεται στο πίσω μέρος του στόματος του, καθιστώντας το ουσιαστικά ακίνδυνο. Το φίδι τρέφεται με σαύρες και το δηλητήριο του χρησιμοποιείται για να τις χαλαρώνει.
Το αγιόφιδο, σε εξαίρεση με τα άλλα φίδια της Κρήτης, κυνηγά τη νύχτα, όταν οι σαύρες είναι νυσταλέες και αργές. Γι’αυτό το λόγο, η συνάντηση με αγιόφιδο είναι σπάνια. Τα μάτια μοιάζουν με της γάτας, γι’αυτό σε μερικά μέρη της Ελλάδας το ονομάζουν και γατόφιδο.
Τα θηλυκά γεννούν 5-9 αυγά τα οποία εκκολάπτονται συνήθως στα μέσα Αυγούστου. Συνήθως "σφυρίζει" αν πιαστεί και προσποιείται πως θα επιτεθεί, εξαιρετικά σπάνια όμως θα δαγκώσει.
Το αγιόφιδο στην Κεφαλονιά χρησιμοποιείται σε θρησκευτικές παραδόσεις με αρχαίες ρίζες, όταν αρκετά φίδια μεταφέρονται από ντόπιους στην εκκλησία της Παναγίας της Λαγκουβάρδας. Ο Ναός είναι γνωστός και ως Παναγία με τα Φιδάκια, γιατί σύμφωνα με την παράδοση, όταν οι μοναχές απειλήθηκαν από τους Τούρκους, προσευχήθηκαν στην Παναγία. Τότε με θαυματουργό τρόπο εμφανίστηκαν φίδια από παντού και περικύκλωσαν το μοναστήρι, τρέποντας τους Τούρκους σε φυγή. Έτσι, κάθε χρόνο μεταξύ 6 και 16 Αυγούστου, τα μικρά φιδάκια με το σταυρό στο κεφάλι εμφανίζονται (λένε τυχαία) ανάμεσα στα βράχια του καμπαναριού. Τα φιδάκια αυτά πιστεύεται ότι φέρουν καλοτυχία και η μη εμφάνισή τους εκλαμβάνεται ως κακός οιωνός. Χαρακτηριστικό είναι ότι τα φίδια δεν εμφανίστηκαν το 1940 και το 1953, οπότε και έγινε ο Β Παγκόσμιος πόλεμος και ο μεγάλος σεισμός.
Το φίδι φαίνεται ότι αποτέλεσε σημαντικό λατρευτικό στοιχείο στην Μινωϊκή περίοδο. Αποκαλυπτικό είναι το αγαλματίδιο της θεά της γονιμότητας, γνωστή ως Θεά των Όφεων, η οποία κρατάει στα χέρια της δύο φίδια και εκτίθεται στο αρχαιολογικό μουσείο Ηρακλείου. Φίδια χρησιμοποιούνταν δε, στην θεραπεία ασθενειών, απ’όπου προέρχεται και το σύμβολο του Ασκληπιού που διατηρείται στην Ιατρική μέχρι και σήμερα.
Επίσης, όταν κάποτε ο Ηρακλής έφτασε στην Κρήτη για τον άθλο του Ταύρου της Κρήτης, θέλησε να αποδώσει τιμή στην γενέτειρα του Δία (δηλαδή το νησί). Έτσι, καθάρισε το νησί από όλα τα βλαβερά ζώα. Με αυτή την όμορφη ιστορία εξηγούσαν οι αρχαίοι γιατί η Κρήτη δεν έχει κανένα είδος βλαβερού ζώου, ανάμεσα τους και τα ιοβόλα φίδια.
Πράγματι τα φίδια που θα μπορούσε να συναντήσει κανείς στην Κρήτη είναι η δενδρογαλιά, το λιμνόφιδο, το αγιόφιδο και το σπιτόφιδο, όλα ακίνδυνα. Μόνον το αγιόφιδο έχει δηλητήριο, αλλά πολύ ασθενές και ουσιαστικά ακίνδυνο.
Πηγές πληροφοριών: Διαδίκτυο

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου