Natassa Plakaki: Ας είναι αυτή η μέρα, μέρα περισυλλογής, μέρα αλληλεγγύης σε αυτές τις γυναίκες που ξέρουμε ότι υποφέρουν είτε από βίαιες συμπεριφορές είτε από απλή κακοτυχία.

To παρακάτω από το 2015... από ότι φαίνεται τίποτα δεν έχει αλλάξει από τότε, θα μπορούσα να προσθέσω κι αυτή που κουβαλά τα παιδιά της και διασχίζει βουνά και θάλασσες για να τα σώσει από τον πόλεμο.
"Η μεγαλύτερη νίκη της γυναίκας από την έλευση του φεμινισμού, ήταν το δικαίωμα της στο να μπορεί να πει ΟΧΙ στον κάθε σατράπη, μεθυσμένο, βίαιο σύζυγο. Η ευκαιρία στο να βρει δουλειά που θα την άμειβε με αξιοπρέπεια, προκειμένου να μπορούσε να πει, όχι άλλο και να ζήσει εκτός της σκέπης του "βάρβαρου".
Η γυναίκα σήμερα, προφανώς "λείπει" από το σπίτι της, από την οικογένεια της. Στο όνομα του φεμινισμού και της απελευθέρωσης, περάσαμε στην άλλη όχθη, εκεί που χάθηκε το μέτρο. Εκεί που η γυναίκα πρέπει να τα κάνει όλα και να κινείται διαρκώς στα όρια της.
Παράλληλα λίγο πιο πέρα από μας, πατεράδες θάβουν ζωντανές τις κόρες τους γιατί κάποιος τις βιάσε, και ακόμα λίγο πιο μακριά, κάποιοι καίνε ζωντανή αυτή που τόλμησε να δώσει αυτούς που την βιάσαν μέσα στο λεωφορείο ενώ αυτή πήγαινε στο πανεπιστήμιο.
Προφανώς, η γυναίκα στο παγκόσμιο στερέωμα δεινοπαθεί. Ας είναι αυτή η μέρα, μέρα περισυλλογής, μέρα αλληλεγγύης σε αυτές τις γυναίκες που ξέρουμε ότι υποφέρουν είτε από βίαιες συμπεριφορές είτε από απλή κακοτυχία.

Natassa Plakaki